Zoeken

Voor het blok gezet. En dan...?



Afgelopen februari werd mij de vraag voorgelegd of ik binnen 76 uur wilde afreizen naar Thessaloniki, Griekenland, om hulp te bieden aan gestrande vluchtelingen op dat eiland. Er was een werkgroep die klaar stond om te vertrekken, maar door familieomstandigheden was er een vrouwelijk lid van de groep afgevallen.

Eerlijk gezegd had ik er nu niet bepaald zin in om een week lang in de Griekse kou eten uit te gaan delen aan vluchtelingen. En ik ben al helemáál niet goed in dit soort last-minute beslissingen nemen. Overtuigd van het feit dat mijn man het vast ook niets zou vinden, besloot ik hem maar om advies te vragen. ‘Nou Alies, ik zou maar gaan dan, hè. Die vraag komt niet zomaar bij jou terecht, blijkbaar ben je echt nodig daar. En wie moet het anders doen? Voor een moeder van drie kinderen kan het onmogelijk zijn, voor jou niet.’ Ik schrok een beetje. Ja, het is waar. Ik kan gaan, dan moet ik het ook maar doen.

Door omstandigheden op mijn werk kon ik uiteindelijk toch niet weg. De deur ging weer dicht. Het voelde gek. Wel hielp deze ervaring ons beiden verder. Ja, soms kan er meer van ons gevraagd worden dan we zelf eigenlijk willen. Maar mag het wat kosten? Kies ik voor mij/onszelf, of durven we ons eigen comfort en luxe even op te geven en die stap richting de ander te zetten? En nog belangrijker: kies ik zelf, of laat ik me leiden in mijn keuze? Het liet me niet los.

Korte tijd later kreeg ik vanuit mijn werk het aanbod om tijdens een werkweek (praktische) hulp te bieden aan vluchtelingen in al Mafraq, Noord-Jordanië (zie plattegrond). Voor ons beiden geen vraag meer of ik nou wel of niet moest gaan.

In al Mafraq is 50% van de bevolking vluchteling. Vrijwel al deze vluchtelingen komen vanuit het noorden (Syrie), waarvan 90% moslim is. Tijdens de werkweek gaan we onder andere deze gezinnen bezoeken en activiteiten organiseren via de christelijke kerk in al Mafraq, waar we overnachten en verblijven. Denk bijvoorbeeld aan het faciliteren van zondagsschool en vrouwenwerk. Ook gaan we dagelijks voedselpakketten brengen bij vluchtelingen.

Ik heb eigenlijk niet echt een idee wat me te wachten staat. Ik kijk uit naar de mogelijkheden die we tijdens deze week gaan krijgen om iets van het Evangelie (in woord én daad) met deze mensen te delen.

#Vluchtelingenhulp #AliesKoetsiervanArk #Christelijk #Gave #Juridisch #Jordanië